العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

129

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

نگويد ، همانا دين من يك دين است دينى كه خدا براى آدم پسنديده و همانا من بنده آفريده‌اى هستم و مالك نفع و ضرر خود نيستم مگر آنچه را خدا بخواهد و من نيز نميخواهم مگر آنچه را خدا بخواهد « 1 » . 20 - از پدرش از . . . از يزيد بن خليفه ، حضرت صادق عليه السّلام بما كه در حضورش بوديم فرمود : به خدا شما آنجا را نگريستيد كه خدا توجه دارد و برگزيديد آن را كه خدا برگزيده ، مردم براست و چپ رفتند و شما به راه محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هشداريد به خدا شما در مسير روشن و راه نورانى هستيد « 2 » . 21 - از پدرش از . . . از ايّوب بن حرّ ، حضرت صادق عليه السّلام فرمود به خدا شما بر دين خدا و دين پيامبر خدا و دين على بن ابى طالب عليه السّلام هستيد و نيست آن مگر آثارى از پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه ذخيره فرموده . « 3 » 22 - از پدرش از . . . از سعيد بن يسار گويد بحضور امام صادق عليه السّلام مشرف شدم و آن جناب بر تخت نشسته بودند فرمودند اى سعيد دسته‌اى از مردم مرجئه « 4 » نام دارند و گروه ديگر را خوارج « 5 » مينامند و شما را نيز ترابيّه گويند « 6 » .

--> ( 1 ) محاسن ص 148 . ( 2 ) محاسن ص 148 . ( 3 ) محاسن ص 146 . ( 4 ) مرجئه فرقهء از مخالفين هستند كه معتقدند هيچ گناهى بايمان لطمه نميزند همان طورى كه هيچ عبادتى با وجود كفر فايده ندارد آنها را مرجئه مينامند چون ميگويند خداوند عذاب آنها را براى گناهانشان تأخير افكنده ، و به تمام اهل سنت نيز مرجئه اطلاق مىشود زيرا آنها حضرت على ( ع ) را از مرتبهء خودش تأخير افكنده و در رديف چهارم قرار دادند ( سفينه البحار ) . ( 5 ) خوارج دستهء از مخالفين حكومت حضرت على بن ابى طالب ( ع ) بودند كه ابتداء جزء لشكر آن حضرت شمشير ميزدند ولى در جنگ صفين بعد از مسألهء داورى عمرو عاص و ابو موسى اشعرى از آن حضرت كناره گرفتند و تصميم گرفتند هم با آن جناب و هم با معاويه مبارزه كنند و در نهروان با حضرت على ( ع ) جنگيدند ولى جز افراد معدودى همهء آنها در اين جنگ كشته شدند . ( 6 ) محاسن ص 156 .